batakliktakigul:

Virginia Woolf’un kocasına yazdığı intihar mektubu

en sevdiğim,
yine delirecekmişim; bu korkunç günleri
anlayamayacaksınız gibi hissediyorum. ve sanki
giden zamanı geri çeviremeyeceğim. sesler
duymaya başlıyorum ve konsantre olamıyorum.
bu yüzden yapmam gereken şeyi
yapıyorum. bana verebileceğin en büyük
mutluluğu verdin. kimsenin yapamayacağı
şeyleri yaptın. iki insanın birlikte daha mutlu
olabileceğini sanmıyorum. ben artık
yaşayamayacağım. biliyorum, senin hayatını
mahvediyorum, bensiz daha mutlu olacaksın.
görüyorsun bu mektubu bile doğru düzgün
yazamıyorum. okuyamıyorum. hayatımdaki
bütün mutluluğu sana borçlu olduğumu
söylemek isterim. bana karşı inanılmaz sabırlısın
ve iyisin. Şunu söylemek istiyorum -aslında bunu
herkes biliyor- eğer biri beni bu durumdan
kurtarabilecek olsa bu sen olurdun. her şey beni
terk edip gitti ama senin iyiliğin hep benimle
kaldı. artık senin hayatını mahvetmeyeceğim.
kimse, seninle mutlu olduğumuz kadar mutlu
olamazdı.